Kategorize edilemeyenler

Cesaret

Uçurumun kenarlarında dolaşıyorum yine. Başkalarının hayatlarını seyre dalıp, kendi hayatımı askıya almışım. Farkındayım hem de çok farkındayım. İstediklerimin olmayışının beni daha büyük felaketlerden koruduğunu bile biliyorum. Biliyorum ve aynı anda bilmiyorum. Heybemi boşaltacağım, ama utanıyorum. Heybemi boşaltmaya ve senin huzuruna varmaya utanıyorum. Senin huzurunda heybemi boşaltmaya cesaretim yok, affet beni.

Düşünceler · Kategorize edilemeyenler

Filistin’i dinliyormuyuz?

“Sessiz kalma sen de duyur sesini. Sen de sesini duyurmak istemez misin?” Hayır istemiyorum, sesimi duyurmak, ben burdayım demek istemiyorum,çünkü önemli olan benim (rahat ve güvenli bir ülkede yaşayan) sesimin çıkması ve duyulması değil. İnsan Filistin meselesi hakkında bilgi sahibi oldukça, (sosyal medya sağolsun), kendini dahada çaresiz hissediyor. Bu çaresizliği, gerek Filistin için yapılan yürüyüşlerde… Okumaya devam et Filistin’i dinliyormuyuz?

Kategorize edilemeyenler

Babaannem, hatıralar ve oruç

Hollanda’da doğup büyümüş olmama rağmen çocukluğumun bir dönemi Türkiye’de geçti. 4 yıl Türkiye’de kaldım. İlk 3 sene annem yanımızdaydı. Ama dördüncü sene kızkardeşim ve ben Türkiye’de rahmetli babaannemle kaldık. Annemler ve diğer 3 kardeşim Amsterdam’a geri döndüler. Ergenlik çağında ve hatta çocukluğumda babamlara çok kızmıştım bizi rahmetli babaannemin yanında bırakmalarına. Çünkü etrafımızdakiler, annemiz babamız yanımızda… Okumaya devam et Babaannem, hatıralar ve oruç