Düşünceler

Gazze’nin ruhu

İnsan küçük kainattır denir hep. Tersine çevirelim: kainatı, Dünya’yı bir insan olarak farzedersek, Gazze bizim ruhumuz, İsrail ordusu ise bizim nefsimiz. Ve bu nefsi biz azdırdık, kendi nefsimize yenik düştüğümüz anların toplamı. Kendi nefislerimize zulmettik farklı şekillerde, sonra yakınlarımıza, hatta sevdiklerimize. Gökhan Özcan’ın 21 Temmuz’daki yazısında ifade ettiği gibi, asıl yardıma muhtaç olanlar biziz. Gazze… Okumaya devam et Gazze’nin ruhu

Düşünceler · Kategorize edilemeyenler

Filistin’i dinliyormuyuz?

“Sessiz kalma sen de duyur sesini. Sen de sesini duyurmak istemez misin?” Hayır istemiyorum, sesimi duyurmak, ben burdayım demek istemiyorum,çünkü önemli olan benim (rahat ve güvenli bir ülkede yaşayan) sesimin çıkması ve duyulması değil. İnsan Filistin meselesi hakkında bilgi sahibi oldukça, (sosyal medya sağolsun), kendini dahada çaresiz hissediyor. Bu çaresizliği, gerek Filistin için yapılan yürüyüşlerde… Okumaya devam et Filistin’i dinliyormuyuz?

Düşünceler · Ruh hali

Korkma baba, ben varım!

Bunu daha öncede yazmıştım, babam anlatmıştı bana. Ben 4 veya 5 yaşlarındayken babamla birlikte köye gitmişiz. Halamların evinin önünde köpekleri varmış, tabii köpek havlamaya başlamış bizi görünce. O an ben babama dönüp: “korkma baba, ben varım.” demişim. Babam bu anısını ilk anlattığında sadece gülüp geçmiştim, hatta ta o zamanlar babamın gözüne girmeye çalışıyormuşum diye düşündüm.… Okumaya devam et Korkma baba, ben varım!

Kategorize edilemeyenler

Babaannem, hatıralar ve oruç

Hollanda’da doğup büyümüş olmama rağmen çocukluğumun bir dönemi Türkiye’de geçti. 4 yıl Türkiye’de kaldım. İlk 3 sene annem yanımızdaydı. Ama dördüncü sene kızkardeşim ve ben Türkiye’de rahmetli babaannemle kaldık. Annemler ve diğer 3 kardeşim Amsterdam’a geri döndüler. Ergenlik çağında ve hatta çocukluğumda babamlara çok kızmıştım bizi rahmetli babaannemin yanında bırakmalarına. Çünkü etrafımızdakiler, annemiz babamız yanımızda… Okumaya devam et Babaannem, hatıralar ve oruç